اولین زنی که توانست به 196 کشور جهان سفر کن

اولین زنی که توانست به 196 کشور جهان سفر کن

اولین زنی که توانست به 196 کشور جهان سفر کن

اولین زنی که توانست به 196 کشور جهان سفر کن

اولین زنی که توانست به 196 کشور جهان سفر کن، مصاحبه با اولین زنی که توانست به ۱۹۶ کشور جهان سفر کند

آیا تاکنون رویای تنها سفر کردن به تمام دنیا را داشته اید؟

آیا شما نیز از آن دسته افرادی هستید که به محدویت هایی سفر و به ویژه محدودیت هایی که برای زنان در طول سفر کردن وجود دارند، به عنوان مانع بزرگی نگاه می کنید که سد راه شما در رسیدن به این رویای بزرگ و شیرین است؟

آیا تا به حال از خود پرسیده اید که چه تعداد از افراد در سرتاسر دنیا توانسته اند به دور دنیا سفر کنند و بر این محدودیت ها پیروز شوند؟

باید بگوییم که امروزه بر تعداد کسانی که به دنبال کشف ناشناخته ها و ماجراجویی می روند، افزوده می شود و افرادی وجود داشته اند که این شانس، اقبال و البته همت دیدن و ماجراجویی برای تمام نقاط زمین را داشته اند.

برای نمونه، در ۲۴ام جولای ۲۰۱۵، کاسیو دپکال، برای دستیابی به رویاهایش، سفری را به تمام تمام دنیا آغاز کرد و توانست سریع ترین شخصی باشد که به همه ۱۹۶ کشور جهان سفر کند.

علاوه بر آن، او اولین زنی بود که همه آنچه را که دیده است به صورت فیلمی مستند تبدیل خواهد کرد.

اما او برای این سفر شگفت انگیز و رشک برانگیز، حامی مالی داشت به نام Expedition 196 که هدف اصلی آن ایجاد صلح جهانی با ایجاد گردشگری پایدار است.  بنابراین دپکال، یکی از نمایندگان و سفیران صلح و با هدف یافتن همراهانی در سرتاسر جهان برای دستیابی به صلح این سفر را آغاز کرد.

او توانست در طی دو سال رکورد سفر به دور دنیا را ثبت کند و اولین زنی باشد که به دور دنیا سفر کند. رکورد قبلی برای دور دنیا سه سال و سه ماه بوده است.

با او مصاحبه ای انجام داده اند که چکیده ای از این مصاحبه دراین مقاله آورده شده است. پس برای شنیدن هدف و سرگذشت این زن قدرتمند با ما همراه باشید.

خانم کاسیو دپکال، به عنوان سوال اول کمی درباره موسسه Expedition 196 برای ما صحبت کنید و اینکه چه عاملی این انگیزه را برای انجام چنین کاری در شما ایجاد کرد؟

باید بگویم من از زمان دبیرستان، حسی داشتم که به من می گفت باید کار مهمی در دنیا انجام دهم، به طوری که بتوانم دنیا را تغییر بدهم. در تمام این سال ها این فکر مرا همراهی می کرد و من به دنبال انجام کاری با اثری مثبت و طولانی مدت بودم. تا اینکه در سن ۲۵ سالگی متوجه شدم که یک واقعیت وجود دارد و آن اینکه من هرگز نمیتوانم به این احساس دست پیدا کنم مگر اینکه خودم بتوانم برای خودم کاری انجام دهم. من متوجه شدم که من از محل زندگی ام راضی و خوشحال نیستم، و شغل عجیب و غریبی ندارم که در من هیجان و انگیزه زیاد به وجود بیاورد، بنابراین همواره دچار اضطراب و تشویشی بودم مبنی بر اینکه چه میزان از زمان زندگی من باقی مانده است. موضوعی که جهشی در افکار و اعمال من ایجاد کرد.

علاوه بر آن، در دوران جوانی، من رویای سفر به تک تک کشورها را نیز داشتم و از فواید سفر هم همیشه آگاه بودم.

به یاد دارم که شنیده بودم فردی به نام اریک هیل در حال سفر به دور دنیا بوده که در یک چهارم ابتدایی این راه، در سانحه ای جان خود را از دست داده است.

همین موضوع مرا بسیار منقلب کرد و بیشتر به این فکر فرو برد که زمان بسیار کوتاه است و من اصلا نمیدانم چه میزان می توانم در این دنیا زندگی کنم. پس باید تنها سفر کردن  را تجربه کنم و هر طور شده به دنبال دستیابی به اهدافم باشم.

از طرفی من از سن ۲۱ سالگی در صنعت گردشگریو توریسم پایدار کار می کردم و با مبحث صلح جهانی و راه هایی که گردشگری می تواند بر ایجاد این صلح ایجاد کند، آشنا بودم. همان مقوله ای که به میزان زیادی می تواند به مردمان این کره خاکی و البته به خود زمین کمک کند.

به عنوان سوال دوم باید بگویم برای من بسیار کار دشوار و دور از دسترسی است که بتوانید برای این سفر دور دنیا برنامه ریزی داشته باشید. لطفا نحوه کار و برنامه ریزی خود را برای ما تشریح کنید.

من به مدت یک سال و نیم در حال برنامه ریزی برای این سفر و یافتن حامی مالی بوده ام. اما باید بدانید که بسیاری از برنامه های پرواز من به صورت دقیقه نودی و از طریق پروازهای گوگل، مشاور سفر و Airbnb انجام شد. من یک برنامه ریزی داشتم تا بتوانم همه آنچه که می خواهم انجام دهم روی کاغذ ببینم و در مورد مناطقی که باید برای حضور در آنجا ویزا داشته باشم، جستجو و تحقیق لازم را انجام دهم. البته باید در نظر داشته باشید مبحث رزرو کردن، چالشی دائمی بود و من ترجیح می دادم این کار را در دقایق پایانی اقامتم در یک مکان انجام دهم، چرا که اگرچه رزروهای دقیقه آخری گران تر بود، اما من می توانستم در دراز مدت ذخیره خوبی داشته باشم و هزینه های سفر را کاهش دهم، چرا که اگر من پروازها و هتل ها را از قبل رزرو می کردم و پروازها کنسل می شد و یا تاخیری داشت، من همه پروازها و هتل های رزرو شده منوط به آنها را از دست می دادم و از آنجایی که شما هیچ وقت نمی دانید که چه زمانی پروازها تاخیر دارند و یا کنسل می شوند، برای من بسیار موثر بود.

شما چه مدتی را در هر کشور گذراندید؟ آیا در بین این کشورهایی که به آنها مسافرت کردید، مکان هایی وجود داشت که بسیار علاقمند باشید دوباره به آنها سفر کنید؟

سفر من به هر کشوری حدود ۲ تا ۵ روز طول می کشید. اما بسته به وضعیت دریافت ویزا، و بودجه و اینکه من بتوانم با دانشجویان و مقامات رسمی دیدار داشته باشم و یا خیر، کمتر و یا بیشتر می شد.

من دوست دارم دوباره به خاورمیانه و سوئیس برگردم.

آیا در طول این سفر، لحظات سخت و یا ترسناک داشته اید؟

من مدت طولانی را در کنترل مرزی لیبی معطل شدم، چون آنها فکر می کردند من یکی از افراد سازمان CIA بودم، چهار پسر نوجوان در لیما که چاقو به همراه داشتند، وسایل من را ربودند و در کونگو مجبور شدم برای اینکه اثبات نکنم که واکس فلج اطفال زده ام، رشوه پرداخت کنم.

آیا می توانید کمی در مورد کارتان به عنوان سفیر صلح برای “موسسه بین المللی صلح از راه گردشگری” توضیح دهید و همینطور در مورد فعالیت مستند سازی این سفر برایمان بگویید؟

صلح از طریق گردشگری راهی است که یک بحث آموزشی دارد. اگر شما بتوانید به افراد و به ویژه دانش آموزان آموزش دهید، شما در رسیدن به این هدف، بسیار جلو خواهید بود. معیارهایی وجود دارند که می توانند با صلح ایجاد شوند. برای نمونه گردشگری می تواند تاثیرات بسیار مثبت و موثری بر اقتصاد و توسعه اقتصادی کشورها و به ویژه کشورهای کم درآمد داشته باشد.  زمانی که ما بتوانیم این معیارها را درک کنیم، می توانیم به سمت ایجاد جهانی یکپارچه و صلح آمیز حرکت کنیم.

از خود جنبه توریسم و گردشگری، لازم است بدانید که من با سفیرها و وکیل ها کار می کنم، آنها در جلسات اصلی که من ارائه می دهم شرکت می کنند و من در این جلسات در مورد “مسافران صلح” یا IIPT Credo صحبت می کنم. ما با همدیگر در مورد اینکه گردشگری چگونه می تواند یک میانجی گر بین صلح و نزاع باشد و راه و منشی برای ایجاد دوستی بین ملت ها و همکاری های انسانی باشد، بحث می کنیم.

برای نمونه یک هتل با گردشگری پایدار می تواند مهمانانی داشته باشد که امکانات و تجهیزات آموزشی را برای مدارس محلی فراهم می کند، در حالی که آنها در حال سپری کردن تعطیلاتشان هستند.

از زمانی که من سفرم را شروع کردم، با ۱۲۵۰۰ دانشجو و مقام رسمی در ۳۳ کشور صحبت کردم و تلاش کردم با زنان و مردانی ملاقات داشته باشم و به آنها بگویم که چگونه آنها می توانند بعد از شنیدن صحبت های من به دنبال رویاهایشان بروند. خود من به عنوان یک زن جوان، دوست دارم اینگونه فکر کنم که من می توانم استانداردهایی را برای زنان جوان در سرتاسر جهان ایجاد کنم تا تلاش و یا رویایی را دنبال کنند که هرکسی به آنها می گوید نباید آن را انجام دهند.

هدف مستند آموزشی استفاده آن به عنوان بخشی آموزشی در مدراس دبیرستان و دانشگاه ها در سطح جهان است که می تواند الهام بخش همه افراد جوان برای دنبال کردن اهداف و رویاهایشان علی رغم محدودیت های جامعه باشد. و البته این آموزش ها می تواند برای زنان و مسئولیت های گردشگری هر فرد مسافر هم مفید باشد.

ارسال نظر

اولین نفری باشید که نظر می دهد. “اولین زنی که توانست به 196 کشور جهان سفر کن”